วันอังคารที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

บันทึกการเรียนครั้งที่16

วันนี้เป็นคาบการเรียนการสอนครั้งสุดท้ายซึ่งอาจารย์ให้เขียนเรียงความ เรื่อง แท็ปเล็ต ว่ามีข้อดีข้องจำกัดอย่างไรและะเหมาะสมมากหรือไม่ อาจารย์ได้แจกกระดาษให้เขียน


ข้อดี
  1. แท็บเล็ตเป็นเทคโนโลยีที่จะช่วยสร้างความเท่าเทียมทางการศึกษาให้กับเด็ก ๆ
  2. ทำให้ครูสามารถเข้าถึงรูปภาพ วีดิโอคลิป และข้อมูลข่าวสารจากทั่วโลก เพื่อใช้สร้างบทเรียนที่น่าสนใจให้แก่นักเรียน ทำให้นักเรียนตั้งใจเรียนมากขึ้น
  3. เป็นการเปิดโลกทัศน์ให้เด็ก ๆ ได้ศึกษาวัฒนธรรมต่างแดนผ่านอินเทอร์เน็ตได้ทุกที่ทุกเวลา
  4. ใช้เป็นวิดีโอแชทกับชาวต่างชาติเพื่อฝึกภาษาอังกฤษโดยไม่ต้องเขินอายเหมือนกับการสื่อสารต่อหน้าจริง ๆ
  5. ทำให้การเรียนเป็นเรื่องสนุกและเข้าใจง่ายขึ้น แตกต่างจากการเรียนจากหนังสือซึ่งน่าเบื่อและเข้าใจยากกว่า
ข้อเสีย
อาจมีเด็กจำนวนมากติดอินเทอร์เน็ตถึงขั้นที่ต้องพบจิตแพทย์ ดังที่ปรากฏในประเทศเกาหลีใต้
นอกจากนี้ นักวิชาการที่ไม่เห็นด้วยให้เหตุผลว่า
  1. เด็กจะอยู่คนเดียว เล่นคนเดียว หรือเล่นกับเพื่อนสองสามคน
    ขาดหรือออกกำลังกายน้อยลง
  2. มีปัญหาเรื่องสายตา
    กล่าวคือมีปัญหาด้านสุขภาพ
  3. เป็นการปูพื้นฐานให้เด็กคุ้นเคยกับการเล่นเกมส์คอมพิวเตอร์ ทำให้ผลการเรียนตกต่ำลง เนื่องจากติดเกมส์

บันทึกการเรียนครั้งที่15

วันนี้อาจารย์จ๋าบอกถึงวิธีการเรียนการสอนนั้นมีหลากหลายแบบซึ่งทุกวิธีสามารถที่จะบรูณาการเข้าด้วยกันได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นสารสนเทศ เทคโนโลยี จิตวิทยา เป็นต้น อาจารย์ยังพูดถึงหลักการว่าประกอบไปด้วย วัตถุประสงค์ ซึ่งต้องกำหนดก่อนเป็นอันดับแรกว่าต้องการทำอะไร เพื่ออะไร ก่อนจะไปขั้นวิเคราะห์ เมื่อเสร็จขั้นนี้ก็จะบอกถึงข้อดี ข้อเสีย แล้วนำเสนอ และสุดท้ายนำไปปฏิบัติในชีวิตประจำวัน ในท้ายช่วงโมงอาจารย์ได้ให้ทำแบบประเมินและลิงค์ Blogger ของนักศึกษาให้อาจารย์
         และตัวอย่างที่ดิฉันได้ยกมาคือ แผนผังการสอนของโรงเรียนจริยอิสลามศึกษาของระดับปฐมวัย

บันทึกการเรียนครั้งที่14

วันนี้อาจารย์ให้ตัวแทนแต่ละกลุ่มออกไปนำเสนอการเล่านิทานโดยกลุ่มของดิฉันได้ส่งตัวแทนออกไปคือ นางสาวธมลวรรณ บุญเพื่อน โดยกลุ่มของดิฉันได้เลือกเล่าไปวาดไปค่ะและได้ถ่ายวิดิโอเก็บไว้ให้อาจารย์ดู


นิทานทั้งหมดที่เพื่อนๆออกมานำเสนอมีดังนี้

เล่าไปฉีกไป
1. ช้าง
2. เจ้าแกะกับดวงอาทิตย์
3. เจ้ากบน้อยแสนซน

เล่าไปวาดไป
1. เจ้าแมวน้อย
2. คุณตากับคุณยาย
3. ความสุขของคุณยาย
4. อาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
5. ตุ้งแช่จอมซน

เล่าเกี่ยวกับเชือก
1. กระต่ายเพื่อนเกลอ
2. ครอบครัวแสนสุ
3. ผีเสื้อ
4.เจ้างูน้อยกับเถาวัลย์

เล่าไปตัดไป
1. เบสไปทะเล
2. พระจันทร์ไม่มีเพื่อน

เล่าไปพับไป
1. เจ้าแสนซน
2. พับเป็นนก
3. น้องมดอยากไปเที่ยวทะเล
4. แพวิเศษ
5. ยักษ์วิเศษ

บันทึกการเรียนครั้งที่13

วันนี้อาจารย์ จ๋า แจกสีและเพทตัวอักษรเพื่อเป็นสื่อการเรียนการสอนซึ่งดีมากเลยค่ะได้ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่างมีประโยชน์ในการเรียนมากสามารถใช้ได้หลายเทอมมีโยชน์มากที่สุด


และได้ทบทวนบทเรียนในการเรียนครั้งที่ผ่านมาว่ามีอะไรบ้าง
1.ทักษะการใช้ภาษา การพูด การสังเกตการใช้ภาษาของเด็กปฐมวัย
2.การสรุปความคิดการใช้ภาษาในการเล่านิทาน
3.การใช้สื่อในการจัดองค์ประกอบ เช่น การเล่านิทาน สื่อการเรียนรู้ต่างๆ


วันอังคารที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2555

บันทึกการเรียนครั้งที่ 12

อาจารย์ให้แต่ละกลุ่มออกมานำเสนอเป็นพาวเวอพอยท์แล้วอาจารย์ให้เพื่อนถ่ายวิดิโอไว้ กลุ่มของดิฉัน


จึงนำเสอน         เพลง เด็กดีต้องฟัง





เด็ก เด็ก เราเป็นเด็กเชื่อฟังผู้ใหญ่


* ฟังแล้วจะได้เข้าใจ    (ซ้ำ * )

ฟังผู้ใหญ่จะได้ดีเอย

ฟังผู้ใหญ่จะได้ดีเอย

ฟังผู้ใหญ่เป็นเด็กดี....เอย

-สิ่งที่อาจารย์คอมเมนต์มาคือ
การใช้ภาษาในการออกเสียงและการใช้สำเนียงในการร้องเพลงซึ่งกลุ่มดิฉันร้องเพลงเพี้ยนนิดหน่อยซึ่งอาจารย์ก็ให้นำไปปรับปรุง

บันทกการเรียนครั้งที่ 11

วันนี้อาจารย์ให้ฟังเพลง เกาะสมุย ว่า
1.ฟังแล้วรู้สึกอย่างไร
2.เพลงเกาะสมุยสื่อถึงอะไร
3.วัตถุประสงค์ของเพลงคืออะไร





เนื้อเพลง เกาะสมุย
Deep O Sea
* ที่เกาะสมุยมันมีอะไร
ที่ทำให้คุณนั้นต้องอยากไป ที่ทำให้คุณนั้นต้องติดใจมาชวนผม
Do you want to know bout’ paradise?
This time is really hard to find
Sunshine is brighting all the time at Koh Samui na na na
** เป็นแค่เพียงเกาะนึงอยู่เคียงด้ามขวานทะเลอ่าวไทย
หาดทรายก็สวยไม่เป็นรองใคร เกาะบ้านผม
มีแค่เพียงต้นพร้าวและลิงทะโมนที่ซนว่องไว
แต่ลิงบ้านผมมันดังกว่าใครเรื่องขึ้นพร้าว ฮ่ะฮาฮา
*** แต่ทำไมใครต่อใครจึงอยากให้ผมพาไป
นี่มันมีดีอะไรที่บ้านผม นา นา นา นา นา
( ซ้ำ * )
ก็เป็นแค่เพียงเกาะนึงอยู่ไกลโพ้นท้องทะเลออกไป
แต่มีผู้คนที่มีน้ำใจจนเปี่ยมล้น
คนไทยคนฝรั่งอยากไปบนเกาะทุกแห่งทุกหน
ก็ตกลงพาไปทุกคนให้สมใจ
( ซ้ำ ***, * )
โนงเนง โนงเนง นานานา โนงเนง โนงเนง โนงเนง นานานา โนงเนง โนงเนง โนงเนง นานานา โนงเนง โนงเนง โนงเนง นานานา โนงเนง ฮ่ะฮา
ก็จะพาคุณไปหาดเฉวงที่มีผู้คนครื้นเครงไม่เคยได้นอนหลับไหล (C-H-A-W-E-N-G
if you wanna see the color of night life)
ก็จะคุณนั้นไปดูหิน ที่เกาะสมุยของเราก็มีหินตาหินยาย
(ladies and gentlemen
let’s see what happen at หินตาหินยาย)
ก็จะพาคุณนั้นไปดูควาย ที่เกาะสมุยของเรานั้นก็มีควายชน
(If you need an exciting, a buffy fighting won’t be a wasted time)
เปิดประทุนพาไปบนถนนเลาะลี้ยววิ่งวนบนถนนรอบเกาะ
ไปกินเงาะ ทุเรียน ลางสาด น้ำมะพร้าว ซีฟู้ด มังคุดที่มันอร่อยสุดสุดถ้าหากว่าคุณนั้นชอบ
พาไปแลหนังลุง พาไปแลโนราห์
เธอรบเร้ามานานอยากไปกับผมสองคน ก็เธอคงเกินจะทนเลยชวนผม
( ซ้ำ *, * )

- อาจารย์ยกตัวอย่างการจัดประสบการณ์ทางภาษาสำหรับเด็กปฐมวัยโดยใช่วรรณกรรมเป็นพื้นฐาน อาจารย์ยกตัวอย่างนิทานเรื่อง ช้างน้อยอัลเฟรด  


อัลเฟรด ฟรานเชสคา วิกนากา (เรื่องและภาพ) / อาหนึ่ง (แปล) จากเรื่อง Alfred (มาเลเซีย)
สำนักพิมพ์ไบร์ท คิด, พิมพ์ครั้งแรก, 2548
ปกแข็ง 24 หน้า (21.5 x 26.5 ซม.), 175 บาท
 อัลเฟรด ช้างน้อยในสวนสัตว์มีหน้าตาไม่เหมือนช้างตัวอื่น เพราะอัลเฟรดมีงวงที่ยาวมาก-มาก  อัลเฟรดพยายามจะซ่อนงวงของตัวเอง ทั้งม้วนทั้งมัด แต่ซ่อนอย่างไรก็ไม่ได้ผล  อัลเฟรดรู้สึกอายงวงของตัวเองจึงมักจะปลีกตัวไปอยู่ตามลำพัง และแอบร้องไห้เมื่อเห็นช้างตัวอื่นๆ เล่นกัน
      วันหนึ่งมีเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากเด็กหญิงคนหนึ่งที่ติดอยู่บนกระดานลื่นสูง ไม่กล้าลงมา  สัตว์ทุกตัววิ่งไปดูแต่ไม่มีใครสามารถไต่บันไดไปช่วยได้  อัลเฟรดวิ่งไปที่ไม้ลื่นแล้วใช้งวงยาวพาดขึ้นไป ช่วยเด็กหญิงคนนั้นลงมาได้
      ตั้งแต่นั้นมาสัตว์ทั้งหลายก็ชื่นชมว่าอัลเฟรดคือวีรบุรุษ อัลเฟรดจึงไม่รู้สึกอายที่มีงวงยาวอีกต่อไป อัลเฟรดออกมาเล่นกับช้างตัวอื่นๆ และมีความสุขมากที่ตัวเองไม่เหมือนใคร
      ภาพวาดช้างน้อยที่แสดงสีหน้าอารมณ์ของความกังวล เศร้าใจ เหงา น้ำตาตก ที่งวงของมันยาวมากเกินไป และเนื้อเรื่องที่บอกเล่าถึงความพยายามทุกวิถีทางที่จะซ่อนงวงอันยาวนั้นไม่ให้ใครเห็น เพราะรู้สึกว่าตนเองแตกต่างจากช้างน้อยตัวอื่นๆ ทำให้เด็กๆ เทียบเคียงกับความรู้สึกของตนเองที่อาจจะรู้สึกว่า “ฉันไม่เหมือนใคร” เพราะมีหรือไม่มีอะไรสักอย่าง ซึ่งเด็กคิดว่าตนเองแตกต่างจากเพื่อน ด้อยกว่าเพื่อน ไม่ดีเท่าคนอื่นๆ
      การมีงวงยาวมากของอัลเฟรดอาจเป็นปัญหาในตอนต้นเรื่อง แต่ในตอนท้าย อัลเฟรดได้ใช้งวงยาวนั้นสร้างประโยชน์แก่ผู้อื่นจนได้รับการยอมรับ เด็กหญิงยื่นดอกไม้ให้ ได้ขี่งวงที่แสนพิเศษของช้างเพื่อนแก้ว สัตว์อื่นๆ ตัวเล็กตัวน้อยมาเกาะงวงของอัลเฟรดต่อกันยาว อัลเฟรดไม่รู้สึกอายอีกต่อไป “ฉันมีความสุขที่ไม่เหมือนใคร”       หนังสือเล่มนี้มีศิลปะในการสอนให้เด็กได้เรียนรู้อย่างลึกซึ้ง เกี่ยวกับการยอมรับความแตกต่างและเห็นคุณค่าของตนเองแก่เด็กปฐมวัย การพอใจในตนเองจะเกิดขึ้นได้ก็ด้วยความมั่นใจในตัวเอง พอใจในตัวเอง ผู้ปกครองสามารถใช้ อัลเฟรด เป็นสื่อกลางในการพัฒนาความคิดของเด็กๆ ให้มองเห็นคุณค่าของตนเอง ไม่ว่าเราจะเหมือนใครหรือไม่เหมือนใครก็ตาม เราก็ล้วนทำอะไรบางอย่างได้ในแบบของเรา
งานที่อาจารย์มอบหมาย
  -ให้นักศึกษาแต่งเพลงเกี่ยวกับอะไรก็ได้พร้อมท่าประกอบต้องมีทำนอง
แล้วให้ทำลงใน  power point
   -ให้นักศึกษาส่งตัวแทนของกลุ่มออกมาเล่นนิทานหน้าชั้นเรียนตามที่ตนจับฉลากได้ กลุ่มดิฉันจับได้เล่าไปวาดไป



    บันทึกการเรียนครั้งที่ 10

    วันนี้ไม่มีการเรียนการสอน  เนื่องจากอาจารย์ติดธุระแต่อาจารย์ให้นักศึกษาทุกคนมาเรียนชดเชยในวันอาทิตย์
    เรียนชดเชยในวันอาทิตย์ที่ 21 สิงหาคม 2555


     -ให้นักศึกษาทุกคนหาสิ่งของที่ติดตัวเลือกมาหนึ่งชิ้นที่นักศึกษาชอบมากที่สุดแล้วบอกเหตุผลว่าทำไมถึงชอบ




     -ให้นักศึกษาแต่ละคนวาดภาพตามใจชอบ แล้วให้นักศึกษาแต่ละแถวออกมาหน้าชั้นเรียนแล้วอธิบายรูปที่วาดให้เป็นเรื่องราวเหมือนเล่าตามจินตนาการ